شناسه خبر : 49211
تعداد بازدید : 79
تعداد نظرات : 0 نظر
تاریخ ارسال : ۶ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۰۳ ب٫ظ
یادداشت

ما ؛ مسوولان و دموکراسی جفرسونی

در پس هر انتخاباتی که به خصوص در ایران صورت گرفته است پس از موج هیجان و اهمیت پیدا کردن ،اینکه چه کسی بر صدر نشیند و حتی با افراد چگونه معامله کنند...

دموکراسی

اختصاصی مرداد نرجس محمددوست* : در پس هر انتخاباتی که به خصوص در ایران صورت گرفته است پس از موج هیجان و اهمیت پیدا کردن ،اینکه چه کسی بر صدر نشیند و حتی با افراد چگونه معامله کنند ،و نیز آنجا که همگی خود سعی میکنند رسانه دست اول شوند و به خصوص پس از خوانده شدن آرا و تا صبح بیدار ماندن توده در کنار نخبگان ؛ اما پس از اعلام نتایج و قطعی شدن صدر نشینان از آن موج ارتباط با فرد مسوول ،با فرد رای آورنده چه از نوع انتخاب مستقیم و غیر مستقیمش فروکش میکند .
در این راستا به دو نظریه لیبرال دموکراسی ،می توان اشاره داشت ؛درباره سنت لیبرالیسم آمریکایی در قرن بیستم باید گفت که اندیشمندان لیبرال به طور کلی به یکی از دو سنت فکری دموکراتیک، یعنی دموکراسی جکسونی و دموکراسی جفرسونی، گرایش داشته اند. برخی بیش تر به سنت جکسونی تمایل داشته اند، که دموکراسی را به شیوه ای روسویی در حاکمیت و حکومت اکثریت و دخالت مستقیم مردم در سیاست می بیند. در مقابل، بیش تر اندیشمندان معاصر به دموکراسی جفرسونی متمایل بوده اند، که دموکراسی را حکومت محدود به قانون و پاسدار حقوق و آزادی های فردی تلقی می کند ؛ و حکومتی را که محدود به قانون نباشد، حتی حکومت اکثریت را، استبدادی به شمار می آورد. در این سنت، مردم باید شایسته ترین افراد را برای حکومت برگزینند ؛ و خود نظارت کلی بر سیاست داشته باشند. از دید سنت جفرسونی مردم پس از انتخاب رهبران در ارزیابی اعمال آنان صلاحیت ندارند، زیرا حکومت نیز حرفه ای تخصصی است.**
آنچه که که میتوان اظهار داشت و تاکنون شاهدش بوه ایم بیشتر به گرایش دموکراسی جفرسونی مسوولان و حاکمان کشور بوده است ،آنجا که پس از انتخاب شدن دسترسی پیدا کردن به افراد مسوول حتی برای فعالین سیاسی و اجتماعی سخت می شود ،آنجا که به توصیه ها و حتی خواست جمعی احزاب و مردم توجه نمیشود و نمونه آن گاهی فرد مسوول بلند مرتبه حتی در تقابل آشکار اقدام می کند ؛آنجا که دور تسلسلی از مدیران به خصوص سیاسی ایجاد میشود و جای گردش نخبگان شاهد چرخش نخبگان میشویم به معنا و تعریف پاره تو ای که در تقسیم بندی از نخبگان سیاسی “شیران” و “روباهان” را از هم متمایز میکند . وی از سیاستمداران حاکم و قدیمی که طرفدار تداوم و حفظ وضع موجود هستند بعنوان “روبهان” یاد میکند و از نخبگان تازه قد علم کرده که قدرتی جز حمایت طبقه ی تحت سلطه ندارند با عنوان “شیران” یاد می کند
گفتنی است که شیران جذب شده به حکومت بعد از مدتی تبدیل به روباهان می شوند و آنها نیز به تبع با تغییرات اجتماعی- سیاسی باید شیران را جذب خودشان کنند و این سیکل نهایتا باید تداوم داشته باشد.***
به عبارتی می توان بیان داشت با ابزار دموکراسی می توان شرایط را برای بقای روباهان و وارد کردن شیران و تبدیل آن به روباهان ایجاد کرد و کارکرد دیگر دموکراسی با تعریف موسکا می توان تصور نمود این مردم هستند که با انتخاب طبقه ی فرماندار و عدم مطالبه و با عدم دسترسی به حاکمان خود را در طبقه ی فرمانبر ابقا می کنند .
“گائتانو موسکا: موسکا عقیده دارد که کلیه اجتماعات انسانی و جوامع سیاسی ، کلا از دو طبقه تشکیل شده اند: طبقه حاکمه و طبقه ای که به آنها حکم رانده می شود. طبقه اول از نظر کمیت و تعداد معمولا کم ولی قدرت سیاسی را در اختیار داشته و از تمامی مزایای آن (رفاه، احترام، احترام و …) بهره مند می شوند، در حالیکه طبقه دوم که از نظر تعداد و کمیت نسبت به طبقه اول بسیار بیشتر می باشند و به آن توده گفته می شود، خود از طبقات گوناگونی تشکیل شده اند که به طور قانونی یا غیرقانونی، اختیاری یا اجباری به حکومت تن در می دهند.”
در پایان درست است با توجه به نوع پاسخ گویی و عدم دسترسی لازمه و درست مردم به مسوولانی که چه با رای مستقیم و چه با رای غیر مستقیم مردم گواه بر دموکراسی توماس جفرسونی داشت اما جفرسون یک نکته بسیار مهم را نیز بدان اشاره می کند هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند یک قانون اساسی دائمی یا حتی یک قانون دائمی بسازد. زمین همواره به نسل زنده تعلق دارد

*دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی
**تاریخ اندیشه های سیاسی قرن بیستم، لیبرالیسم و محافظه کاری، حسین بشیریه، نشر نی
***زندگی نامه اندیشمندان بزرگ،لوییس کوزر ؛ترجمه محسن ثلاثی ،انتشارات علمی


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به خبرگزاری مرداد نیوز بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.
بالا